Γιατί όχι;
Απο το να παίζεις σε παιχνίδια φιλόδοξων σε άρνηση, καλύτερα αυτό. Πιο ειλικρινές είναι.
Για ποιόν και γιατί;
Για τον έπειρο, σκληρό και διεφθαρμένο παλιό που του χρωστάς και του χρωστώ;
Για τη τρελιάρα υποκρίτρια με κρυφά πλάνα
και βλέψεις;
Για το απεγνωσμένο ψωροπερήφανο άτομο που πήγε να απομονωθεί για να πεθάνει μοναχικά και περήφανα και τραβάει και τους υπόλοιπους και τις υπόλοιπες μαζί του στο κενό;
Για τον ψυχωτικό τρακαδόρο που σκορπά ποσά για γούστα δευτερεύοντα και θεωρεί υποχρεωσή μου να τον χορηγώ;
Καμμένος είμαι και εγώ και δυστηχώς όχι ο μόνος.
Θα έρθει ο θάνατος και θα τα μετανιώνω όλ'αυτά.
Θα έρθει ο θάνατος και άσχημα ο χρόνος θα περνά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου