Της απομόνωσης ο πανικός, 2018

 Της απομόνωσης ο πανικός

σε καθιστά ανήμπορο να δείς εμπρός.
Το μυαλό σου ξεχνά
και η καρδιά σου μαραμένη
άμετρα πονά.
Και αδικεί.
Και υπερβάλλει.
Στων άλλων τις ζωές εισβάλλει.
Περιμένει...και κριτικάρει και κύκλους κάνει,
κι'ανακουφίζεται μονάχα σαν ξεσπά!

Απλά και ωραία, 2018

 Απλά και ωραία,
τα πολύπλοκα δε φαίνονται
κι'αυτοματοποιούνται.
Αλληλοεπηρεαζόμεθα, συνθέτουμε.
Βήμα το βήμα,
λάθος το λάθος,
κουβέντα τη κουβέντα,
σκέψη τη σκέψη,
λέξη τη λέξη,
αγορά την αγορά,
πώληση την πώληση,
ενέργεια την ενέργεια.
Τόσο φυσικά που φαντάζουν απόκοσμα.
Απλά, οι εσωτερικές φούσκες
πρέπει να μετωπίζονται,
και η βελτίωση να είναι αβίαστη
μα σταθερή.
Όσο τα παιδιά εντυπωσιάζονται,
οι ενήλικες δρούν σιωπηλά και διακριτικά.

24/10/2018

 Όταν πηδήξεις

άπο ένα δέντρο σε ένα άλλο,
πάντα θα προσγειώνεσαι
σε πιο χαμηλό κλαδί.

Στο μυαλό σου είναι, 2018

Στο μυαλό σου είναι,

και απο το μυαλό σου
πρέπει να βγεί.

Πρέπει, όμως,
να το βοηθήσεις και εσύ!

Ούτε βιασύνη,
ούτε καθυστέρηση.
Ζημιά να μην προκληθεί!

Τί την σκέψη σου ξυπνάει;
Τί το χέρι σου κινεί;
Τί το πόδι σου προτρέπει
κι'άλλο βήμα να διαβεί;

Τα πρότυπα γειώνονται.
Ο καθρέπτης αντανακλά
τ'αρνητικά.
Η ισοπέδωση των πάντων
ισοπέδωσε τον εαυτό της.

Το ταξίδι το μεγάλο,
είχε τέλος την αρχή.
Μία δεύτερη ευκαιρία,
αφανής ανταλαγή.

Σκοτεινές διαθέσεις βγαίνουν,
ενα Χάος η Ζωή,
αναγνώριση, συμπόνια
λέξεις-λέξεις-λέξεις-λέξεις
βουβαμάρα στη σιωπή.

Δεύτε λάβετε σκοτάδι,
ότι έχει ο καθείς, κληρονομεί.
Οι ελλείψεις πάντα σπρώχνουν
σε διαρκή εναλλαγή.

Ενημέρωσης καμπάνα,
οι καιροί αλλάξει έχουν.
Έλεγξε ξανά ποιός είσαι,
έλεγξε και το γιατί,
και το βάρος μή σε κάνει
να πετάξεις την Ζωή.

Κερασμένη δύναμη, 2018

 Εξαναγκασμένη επιτηδευμένη απλόικοτητα.

Στερεοτυπισμός και παγωμενος χρονος.
Ποιος θα δωσει τη δυναμη του,
ξανά για να κινηθεί;
Μάλλον εγώ. Μάλλον εσύ.
Όταν τα πραγματα που έχουμε ανάγκη
γίνονται οικειοθελώς καθάρα και ντόμπρα,
κάτι δημιουργικό, υγιές και ωραίο ξεκινά.
Πονάει καρδιά μου, το ξέρω,
μα σ'ικετεύω.
Κάνε υπομονή.

Όταν, 2018

 Όταν κάποιος σου μιλάει

χωρίς να σου γαβγίζει,
νιώσε, σκέψου, όχι θόρυβο.
Αντί να ψάχνεις, μάταια,
κάπου αλλού
άσε να παραχθεί εντός σου.

Καμπή, 2018

 Δε πάμε πουθενά

μέχρι να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε.
Άπειρες μικρές πύρρειες νίκες
ενάντια στο τίποτα,
και ακομά και αυτό
φαντάζει αβιώσιμο και χαζό.
Το περιθώριο αιμορραγεί.

Σάπιος ήλιος, 2018

 Όσο χρειαστεί να θέλω.

η ύπαρξη εχει μάζα,
αξία ανεξάρτητη των ισοτιμιών.
Οι παλιές ψευδαισθήσεις σπάνε
με την ωριμανσή τους και
τα παλιά λάθη είναι,
κατά βάθος,
αδύνατον να επαναληφθούν.

Eκ πυρήνα, 2018

 Θα ζείς σα βασιλιάς,

κυβερνώντας ποιόν όμως;

Θα προκαλείς και'σύ
αυτά που θές να αποφύγεις;
Αξίζει να κερδίζεις,
χάνοντας κάτι
που να αναπληρωθεί
μπορεί.

(.), 2018

 Δε με παίρνει άλλο να μπερδεύομαι,

να αποσπάται η προσοχή μου
δίχως λόγο και αιτία.
Ζωές των άλλων επηρρεάζουν
δίχως λόγο, αφορμή ή συνοχή
και με κίνητρα απόντα ή αφανή(.).

Πόση ενέργεια;!, 2018

 Ανόητα κτήνη σε ακίνδυνα να μετατραπούν,

αχρηστά κόρμια να εντυπωσιαστούν
και σε ροή και κίνηση να μπούν!
Πώς γίνεται να θέλει
ένας άνθρωπός να επιβιώσει,
εάν είναι ανίκανος 
να αποδεχτεί, χρησιμοποιήσει και χαρεί
τη σκοτεινή του πλευρά;