Σκοτεινή μλκία, 2020

 Αισθάνθηκα δύναμη σήμερα,

κατί βγήκε, κατι μπήκε, κάτι έγινε
και η ζωή ψευτοπροχώρησε κάπως.
Ο ύπνος δε με παίρνει.

Σε σκέφτηκα πάλι και καύλωσα.
Δε παίζει, σκέφτομαι, να τα λέει και να
τα κάνει αθώα ολ'αυτά...το χρησιμοποιεί.
Ίσως απλα να μη με αντέχω δυνατό,
ποιός ξέρει...
...τον έβγαλα και τον επαιξά καθώς η εικόνα σου και οι φαντασιώσεις του τι θα ήθελα να κάνουμε μπερδευόταν με σεξουαλικές αναμνήσεις απο παλιά γαμήσια που έχω κάνει με άλλες και όλα τα θέματα που με εξοργίζουν ή/και με πονάνε.

Eχυσα στον νιπτήρα, έπλυνα τα χέρια μου
και ξαναξάπλωσα στο κρεββάτι.
Μου έφυγε η τεστοστερόνη, μου έφυγε η ένταση και έφυγε και η εικόνα σου απο το μυαλό μου. 

Σπαταλήθηκαν το σπέρμα το παραγμένο
απο βίαιες σκέψεις και παλαιά απωθημένα,
και οι ρίζες που το τροφοδοτησάν μειώθηκαν πάλι λίγο πιο πολύ.
Πιο αδύναμος και πιο καθαρός είμαι πάλι.

Τελικά, εσύ είσαι που με καυλώνεις
ή η ιδέα του να σε γαμάω;